Traveldiary China #4: iets met pech & het ziekenhuis

by | Aug 22, 2017 | Azië, China, Traveldiary | 6 comments

Inmiddels zijn wij weer terug in Nederland na een geweldige reis door het mooie China, dus het is tijd voor onze laatste traveldiary! De vorige keer eindigden wij in de nachttrein van tegenvallend Xi’an naar Pingyao. Vandaag neem ik jullie mee naar onze dagen in Pingyao en Beijing. Ik verklap alvast dat het dagen waren met veel pech, we brachten zelfs een bezoekje aan het ziekenhuis!

Dinsdag 

De nacht in de nachttrein was rampzalig. We hadden allebei zo goed als niet geslapen en kwamen compleet gebroken uit de trein. Toen we de trein uit gingen en het station uitliepen kwamen er gelijk allemaal mensen naar ons toe voor een taxi. Het centrum van Pingyao is echter autovrij en zover lopen was het niet, dus wij besloten te lopen richting ons hotel. Al snel ontdekten wij dat de elektrische karretjes Pingyao wel in mochten, maar goed, we waren toch nog vroeg. Rond 8 uur kwamen wij bij ons hotel en nadat we twintig minuten hadden gewacht konden wij onze kamer al in. Echt super handig! Wij besloten nog even te gaan liggen en wat uit te rusten. Remco voelde zich niet lekker en we waren moe. De bedden waren trouwens zacht! Wat een bijzonder fijn moment was het toen ik dat ontdekte.

Na wat rust zijn we gaan douchen en gingen we het stadje in. Al snel voelde Remco zich nog beroerder (koorts). We besloten daarom geen entree tickets te kopen voor de bezienswaardigheden van Pingyao (en omdat we het ook belachelijk duur vonden) en terug te gaan naar het hotel. Remco ging slapen en ik schreef een blog. Tegen de avond gingen we er weer uit om nog iets te eten en om de stad even kort in het donker te bekijken. Al snel begon het te onweren en keihard te regenen. Na de regen zijn we opnieuw nog even de stad in gegaan.

Pingyao China
Pingyao China
Pingyao China

Woensdag 

We werden rond een uur of 9 wakker want vandaag wilden wij graag Pingyao echt gaan verkennen. We zouden nu wel de entreetickets kopen om zo toch het meeste uit ons bezoek te halen. Remco voelde zich beter en de koorts was gelukkig gezakt. Voor we gingen pakten wij eerst onze spullen, wij zouden namelijk in de avond de nachttrein richting Beijing pakken. Toen we onze kamer uitliepen met al onze spullen miste ik het afstapje en voor ik het wist lag ik op de grond en was ik door mijn enkel gegaan. Je weet wel, door die ene enkel waarvan ik de enkelbanden al twee keer scheurde. Het deed best wel pijn, maar ik kon er wel een beetje om lachen. Er werd een stoel gepakt en ijs en ik verwisselde mijn slippers voor mijn stevige schoenen. Lopen ging gewoon, maar pijn deed het wel. We besloten een dag rustig aan te doen (alweer) en de kaartjes niet te kopen. We liepen rustig door de stad heen, zagen genoeg mooie dingen en plekjes en maakten wat foto’s en video’s. We zaten wat in een parkje en hadden ondanks onze pech een leuke dag.

Pingyao China
Pingyao China
Pingyao China
Pingyao China

Na ons vroege diner gingen wij richting ons hostel om onze spullen op te halen. De eigenaar vroeg hoe laat wij de trein moesten en toen hij ontdekte dat we nog 2,5 uur hadden raadde hij ons aan om nog even te wachten. Het station van Pingyao is rustig en heel klein. Ook als je je ticket nog op moet halen heb je aan een uur al veel te veel. Na een uur relaxen bij ons hostel wilde ik toch maar gaan, want ik wacht liever op het station dan dat je per ongeluk je trein mist.

We namen dit keer wel een taxi naar het station. Op het station haalden we nog wat water en chips en vervolgens haalden wij onze treinkaartjes op. Daarna werd het wachten want die man van ons hostel had gelijk; het station is super klein en rustig.

Eenmaal in de trein bleven we dit keer beide op het onderste bed. Ik had nu het lig deel en Remco bleef op het voeteinde. Ik heb nog een beetje geslapen, Remco niet. Uiteindelijk had het beter geweest om niet te slapen, want je voelt je er allemaal beroerder door.

Donderdag

Om 05:13 kwamen wij aan op het station van Beijing. Ik voelde me niet helemaal goed en mijn enkel kon ik best voelen. Met onze spullen gingen we richting de metro die gelukkig vanaf 5:30 ging rijden. We hadden geboekt bij Beijing Alley Youth hostel, expres ook voor de nacht die al geweest was, want we konden nog wel wat rust gebruiken. Eenmaal aangekomen bleek de man van de receptie geen woord Engels te spreken en hadden ze onze kamer al verhuurd. Bij onze boeking hadden wij echter aangegeven rond 6:00 aan te komen dus wij accepteerde dit niet zomaar. De man belde iemand die wel Engels sprak en die gaf aan dat we naar hun andere hotel konden. Wij zeiden dat wij niet voor deze nacht zouden betalen, hij is al bijna om en door hun fout hebben we nog minder tijd over. Dit was prima.

Met een taxi werden wij naar het andere hotel gebracht. We kwamen aan en wilden inchecken. Daar zeiden ze dat we moesten betalen voor 2 nachten en dit schoot bij mij even verkeerd. Er ontstond een discussie met de receptiemedewerkers en het leek absoluut niet mogelijk om gratis voor 12 uur in te checken. We moesten gewoon 40 euro betalen voor de volle nacht (terwijl het inmiddels al acht uur in de ochtend was en wij door hun fout al twee uur later waren). Er kwam een Chinees meisje bij dat ook Engels sprak en zij probeerde ons te helpen. Eerst leek het geen effect te hebben, maar uiteindelijk hielp het!  Wij mochten inchecken en hoefden maar 1 nacht te betalen. Er werd nog wel even benadrukt dat ze eigenlijk helemaal geen fout gemaakt hadden. Lekker klantvriendelijk.

Na een uurtje slaap en een douche voelde ik me nog steeds super beroerd, maar goed we hadden nog best veel wat we wilden zien van Beijing. Vandaag stond het zomerpaleis en de silk market op het programma. Na een yoghurt als ontbijt bij de supermarkt gingen we op zoek naar een pinautomaat. Er zijn maar twee banken waar wij bij kunnen pinnen, dus het is elke keer een hele zoektocht. De bank of China zit overal, behalve als je hem nodig hebt. Maar goed, we hadden nog genoeg geld voor het zomerpaleis dus besloten na een tijdje zoeken later maar te pinnen.

Eenmaal bij het zomerpaleis aangekomen hebben we daar een paar uur rond gelopen. Het is er super groot en heel mooi. Er is veel te doen en voor sommige dingen moet je een klein bedrag betalen. Op zich niet heel erg want het gaat hier echt om een paar cent, in tegenstelling tot Xi’an is dit wel allemaal heel goedkoop.

Zomerpaleis Beijing
Zomerpaleis Beijing
Zomerpaleis Beijing
Zomerpaleis Beijing
Zomerpaleis Beijing

Na ons bezoek aan het zomerpaleis gingen we naar de silk market. De plek waar je zijde en kashmir kunt kopen, maar ook de plek waar je heel veel namaak artikelen vind. Afdingen is hier een must. Wij hadden nog nooit echt iets gekocht waarvoor we moesten afdingen, dus ik vond het best eng om te doen. Of eigenlijk durfde ik het gewoon niet. Ik weet dat het bij de cultuur hoort; maar het idee sprak me helemaal niet zo aan. Maar goed, voor we überhaupt iets konden kopen moesten we eerst geld pinnen. In de silk market, wat eigenlijk een soort winkelcentrum is stonden twee ATM’s waarvan er 1 ook Maestro accepteerde. Wij waren blij, totdat onze pas daar niet bleek te werken. Konden we weer op zoek naar iets anders. Niemand kon ons vertellen waar een bank of China zat of een argiculture bank. Uiteindelijk vonden wij er eentje buiten en konden we eindelijk geld pinnen. Na het pinnen was het al tijd voor avondeten dus besloten we bij de subway te eten. We hadden daar beide ineens best wel trek in en omdat ik me niet lekker voelde had ik echt geen behoefte aan een bord rijst of noodles.

Na het eten deden wij nog een rondje door de silkmarket. Ik wilde heel graag bordeaux rode all stars kopen en na heel veel winkeltjes langs gaan hebben we de stap gezet, we gingen er gewoon voor. Al snel bleek dat het afdingen eigenlijk heel makkelijk is en het nog grappig is ook. Gewoon weglopen als het je niet aan staat en voor je het weet heb je een goede prijs. Je moet wel een beetje durven om laag in te zetten.

Nadat ik de schoenen gekocht had zijn we naar het hotel terug gegaan. Ik wilde slapen want ik begon mezelf steeds beroerder te voelen en kreeg inmiddels net zoals Remco toen had koorts. Bedankt nog dat je me aanstak

Vrijdag

Midden in de nacht werd ik ineens wakker. Ik had allemaal steken in mijn buik die echt immens veel pijn deden. Na een half uur creperen en woelen in bed besloot ik Remco wakker te maken, het ging echt niet. We hebben het nog even aangekeken maar het werd niet minder, het werd alleen maar meer en meer. Ik kon nauwelijks bewegen nog van de pijn en naar de wc gaan was echt even een kleine hel. Remco is naar beneden gelopen en heeft bij de receptie om een dokter gevraagd, gewoon even voor de zekerheid, wie weet heb je namelijk wel een blinde darm ontsteking of zoiets dergelijks te pakken (weet ik veel hoe dat voelt). Na nog een tijdje creperen kwamen er ineens vijf Chinezen onze kamer binnen gelopen. Het waren de dokters. Eentje was kennelijk niet genoeg. Het meisje van het hotel kwam er gelukkig ook bij, zij sprak Engels en die dokters niet. Met behulp van google translate werd er aan mij gevraagd of ik een maag had. Uh, vertalingsfoutje neem ik aan? Al snel zeiden ze dat we naar het internationale ziekenhuis moesten, daar spreken ze Engels en kunnen ze onderzoeken wat het zou kunnen zijn. De pijn werd ondertussen ook niet minder, maar eerder erger. Ook had ik best wel hoge koorts en voelde ik me echt slecht. De weg naar beneden werd ik ondersteund door twee dokters waardoor ik bijna van de trap af viel, maar goed het was goed bedoeld. Vervolgens werd ik met de ambulance (hoezo overdreven) richting het ziekenhuis gebracht. Remco ging mee en een random Chinees uit ons hostel ook. Hij kon Engels en wilde ons heel graag helpen. Hij kon ons ook geld lenen, aangezien wij nauwelijks contact geld bij ons hadden. Super vriendelijk!

Eenmaal bij het ziekenhuis aangekomen leek het op een soort eerste hulp en dat bleek het ook te zijn. Prima. Daar had ik eerst een gesprekje met een zuster die goed Engels sprak. Vervolgens moest ik bloed laten prikken en een echo laten maken. We maakten het feest helemaal compleet met een urine test. Ondertussen vertaalde de Chinese jongen heel veel voor ons en was hij een goed gezelschap voor Remco tijdens het wachten. Ook hielp de Chinese jongen twee Spaanse, alleen spraken die alleen Spaans wat het lekker onmogelijk maakte. De testjes waren allemaal goed, maar ik had wel een kleine infectie dacht ze. Ik kreeg wat pijnstillers mee en wat antibiotica voor de zekerheid en we konden weer gaan. De Chinese jongen regelde een taxi en met zijn drieën gingen we terug naar ons hostel. De Chinese jongen ben ik echt voor eeuwig dankbaar, wat heeft hij ons goed geholpen zeg. Hij liet ons weer opnieuw zien hoe geweldig lief, vriendelijk en behulpzaam Chinezen zijn. Hij zei zelf ook dat dit iets is wat je gewoon doet als mens, nou ik kan genoeg mensen aanwijzen die niet mee zouden gaan midden in de nacht.

Bij ons hotel aangekomen ben ik gelijk gaan slapen, het was inmiddels alweer 4 uur. Rond 10 uur werden we wakker, ik voelde me niet beter, maar die steken had ik niet meer gevoeld, dat scheelt. We pakten onze spullen in en om 12 uur checkten we uit. Omdat ik ziek was hadden wij er ons al bij neergelegd dat we het vandaag rustig aan moesten doen (alweer) en dat we het plein van de hemelse vrede zouden missen. Ook alle parken erbij zouden we missen. Vandaag zouden we alleen de tempel van de hemel bezoeken en de pearlmarket. Toen wij bij de tempel van de hemel aankwamen met de metro en erheen wilde lopen begon het echter te spoelen en het stopte ook niet meer. Na een uur wachten op een trap zijn we heel teleurgesteld richting de silkmarket gegaan. Daar kon je namelijk heen zonder over straat te moeten. Het heeft alleen nog maar geregend en wij zijn wat gaan drinken bij de silkmarket. Vervolgens heb ik nog schoenen voor mijn zusje gekocht. Dit keer hebben we ze goedkoper kunnen krijgen want we durfde lager in te zetten. Remco kocht nog twee mooie zijde stropdassen. Vervolgens gingen we terug naar ons hostel waar onze spullen nog lagen. We zijn op een bankje gaan zitten waar ik nog even geslapen heb.

Om half negen gingen we richting het vliegveld. Eerst met de metro en vervolgens met de airport express. Wij waren vervolgens natuurlijk veel te vroeg, want we vlogen pas om 2:40. We wachtten tot wij onze bagage konden inchecken en toen dat kon ging het alarm af bij Remco’s tas. We snappen nog steeds niet waarom en niemand kan dit ook vertellen, maar goed we moeten de tas opnieuw over de band laten gaan en dan mogen we door. De rij van de visum check was immens en de rij die er op volgde voor de douane was ook vrij lang. Ik werd helemaal niet goed en heb nog even overgegeven in de prullenbak. Heel fijn om je vlucht naar huis op zo’n manier in te moeten.

Na een tijdje wachten bij de gate mochten we boarden. Ik ben in het vliegtuig gaan zitten en ik ben gelijk in slaap gevallen. Toen ik wakker werd vlogen we al.

vliegen traveldiary China

Zaterdag 

Ik hoop dat de foto hierboven je niet heeft afgeschrikt en dat je nog leest, maar anders; ik begrijp je :p Maar goed na een overstap in Kiev en nog een korte vlucht landden wij in Amsterdam. We zijn snel door de douane, moeten lang wachten op onze bagage en worden met de auto weer thuis gebracht.

Onze zaterdag bestaat uit uitrusten, want de reis was ontzettend mooi, maar extreem vermoeiend. China is ergens ook heel vermoeiend, maar zo fascinerend tegelijk.

Random weekfeitjes 

Aantal vliegtuigen: 2 (totaal: 4)
Aantal treinen: 2 (totaal : 4)
Aantal bussen: 0 (totaal: 14)
Aantal verschillende accommodaties: 2 (totaal: 11)
Aantal harde bedden: 2 (totaal: 8)
Beste accommodatie: Het hostel in Pingyao waarvan ik me de naam even niet kan herinneren
Slechtste accommodatie: Beijing Home youth hostel / Beijing Alley youth hostel (gewoon door de slechte start)
Lekkerste eten: ik heb echt even geen idee…
Slechtste eten: worstje op een stokje
Hoogtepunt: Het zomerpaleis
Grootste tegenvaller: De hoeveelheid pech, allebei ziek, ik mijn enkel en ook nog het ziekenhuis bezoek erbij.
Grootste meevaller: Dat de vlucht zo goed verliep en dat ik me daarna weer kiplekker voelde, terwijl ik nog moest overgeven op het vliegveld.

 

Wij hebben echt een geweldige reis gemaakt en hoewel onze laatste dagen niet helemaal top waren en we er naar uit keken om naar huis te gaan was het super. Ik wil dolgraag terug naar China, want er is nog zoveel te zien. Ook in Beijing hebben we nog vrij grote dingen gemist die ik graag nog zou willen zien. China is een land dat je gewoon een keer moet ervaren. Je moet het zien!

Ben jij al eens in China geweest? 

Linda

Linda

Schrijver

Hallo! Ik ben Linda, 22 jaar en dol op reizen en schrijven. Naast leerkracht basisonderwijs ben ik degene die voornamelijk de blogs schrijft voor travellersoftheworld.nl.

Reis je met me mee?

Volg ons op

Follows
Follow