9 vooroordelen over China en Chinezen; hoe is het nou echt?

by | Jan 6, 2018 | Azië, China | 20 comments

Reizen naar China klinkt niet voor iedereen even aantrekkelijk. Bij de meeste komt het door de vele vooroordelen die er zijn over China en de Chinezen. Want iedereen rochelt toch constant op straat? En alle Chinezen zijn toch luidruchtig en niemand spreekt toch goed Engels? Vandaag vertel ik over deze vooroordelen die (bijna) iedereen heeft en hoe het nu eigenlijk echt is!

1. Chinezen rochelen en spugen overal 

Laat ik dan maar gelijk beginnen met een vooroordeel die ik super vaak hoor; Chinezen rochelen en spugen overal op straat. Ik was echt bang om overal alleen maar gerochel om mij heen te horen en door een soort van bad van spuug heen te lopen, maar het is mij honderd procent meegevallen.

In China wordt slijm gezien als iets dat het lichaam echt kwijt moet. Alles doorslikken is niet goed voor je lijf, dus het moet eruit. Bij Chinezen gebeurt dit de hele dag door en ze rochelen er dan ook lekker op los; het maakt niet uit waar ze zijn. Toch merk je in China dat het land en de mensen veranderen. Veel jonge mensen rochelen niet meer en het zijn vooral de oude mensen die nog rochelen en spugen op straat. Ten minste, dat is wat wij hebben ervaren.

Van te voren was ik ook heel bang dat er in bussen en treinen gespuugd en gerocheld zou worden op de grond. Nu heb ik één keer in 3,5 week iemand in de bus zien rochelen, heerlijk op mijn been (ja, echt). Verder had een Chinees in de trein een zakje bij zich waar hij al zijn rochels in achter liet. Maar dat was het enige. Misschien niet lekker en alsnog vond ik het behoorlijk vies, maar ik had het veel erger verwacht.

Wat veel mensen denken en wat ik zelf ook dacht is dat je dus constant spugende en rochelende Chinezen tegenkomt. Maar dit is echt niet zo zwart-wit. Ja, je komt ze vrij regelmatig tegen en ja dat is (in onze ogen) super ranzig. Maar ja, het valt mee hoe veel en hoe vaak het gebeurt. Het is echt niet zo dat een Chinees gaat rochelen naast jouw bed in de nachttrein en jij er vervolgens met je blote voet in stapt. Rochelen en spugen is iets wat je zeker weten tegen gaat komen, maar niet zo erg als je overal leest.

2. Als je lang en blond bent willen Chinezen constant met je op de foto 

Zelf ben ik voor Chinese begrippen met mijn 1.73 vrij lang. Ook ben ik super bleek (als je je bruin wilt voelen moet je naast mij gaan staan) en ben ik echt heel blond. Het perfecte ingredieënt om met elke Chinees op de foto te moeten, dacht ik van te voren. Maar blijkbaar hoef je hier niet perse blond en lang voor te zijn, maar gewoon een beetje een niet Aziatisch uiterlijk hebben.

Chinezen schamen zich nergens voor lijkt soms wel, dus het kan zomaar zijn dat er ineens een Chinees je arm vast pakt en poseert voor een foto, zonder te vragen. Sommige gebaren naar je of ze met je op de foto mogen en sommige vragen het ook echt. Sommige hoeven niet perse met je op de foto, maar willen gewoon een foto van jou. Dit vragen ze alleen nooit. Hoe vaak Chinezen ons stiekem op de foto en film hebben gezet is echt ongelooflijk, maar goed, het hoort er een beetje bij.

In het begin is het grappig dat zoveel mensen met je op de foto willen en dat jij meer de bezienswaardigheid lijkt dan de bezienswaardigheid waar je loopt. Na twee weken vraag je je af waarom ze dit willen, aangezien je echt niet de enige Westerse toerist in China bent. Het wordt vervelend dat mensen ‘stiekem’ foto’s van je maken en je aanstaren alsof je van een andere planeet komt. Ik heb me in Xi’an op 1 moment ook echt niet prettig gevoelt, omdat een man ons maar aan bleef staren. Toen wij ergens anders gingen zitten was er weer een ander die ons ongegeneerd aanstaarde.

Dat Chinezen Westerse toeristen zo bijzonder vinden komt omdat veel Chinezen tot een aantal jaar terug nog nooit Westerse mensen gezien hebben. Wat voor ons heel normaal is, is voor hun vrij bijzonder.  Het vooroordeel klopt dus in dit geval, maar kunnen we beter op de volgende manier formuleren: als je een Westers uiterlijk hebt willen Chinezen constant met je op de foto. En soms is het grappig en soms gewoon heel irritant.

Chinezen op de foto

3. Chinezen maken van elke straatsteen een foto 

We blijven nog even in de fotohoek, want nog een vooroordeel over Chinezen is dat Chinezen overal een foto van maken. Als je Chinese mensen tegenkomt op reis dan maken ze van elke straathoek een foto in de meest rare poses. Niet 1 iemand maakt de foto, maar minimaal 3 mensen maken de foto. Niet 1 iemand poseert, nee de hele groep van 10 moet om beurten op de foto. In Maleisië heb ik me hier echt aan geërgerd. Ze stonden constant in de weg voor mijn foto en sprongen overal voor. In China vond ik dit dus echt meevallen. Natuurlijk zijn er extreem veel Chinezen met selfiesticks (die ik überhaupt gewoon irritant vindt op drukke plekken) en natuurlijk maken ze veel foto’s en poseren ze op plekken waarvan je denkt; waarom? Maar het was veel minder erg dan in andere landen waar Chinezen op reis zijn.

4. Chinezen lopen altijd met een paraplu 

Chinezen hebben altijd een paraplu bij zich, voor zowel de zon als de regen. Ten minste, dat denken wij. En ja, heel veel Chinezen lopen met een paraplu als het zonnig is. Maar kijk eens op de foto waarbij een Chinees een selfie maakt met Remco. Op de achtergrond zie je alleen maar Chinese mensen en hoeveel daarvan hebben een paraplu bij zich? Juist, welgeteld 1. Op sommige plekken zie je wel wat meer paraplu’s, maar hoewel ik in Rome de neiging had om ze door de midden te breken, had ik dit in China niet. Dus ook dit valt in de praktijk nog best mee. Alleen als de zon echt volop gaat schijnen zie je ineens best veel paraplu’s verschijnen. In Yangshuo hadden zelfs de scooters een paraplu standaard of een complete parasol.

China paraplu

5. Chinezen spreken geen Engels en reizen door China is daarom heel lastig 

Voor wij naar China reisden hoorden wij van alle kanten dat Chinezen geen Engels spreken en dat reizen door China daarom echt wel heel moeilijk is. Buiten je ho(s)tel is het inderdaad lastig om iemand te vinden die goed Engels spreekt, maar in de meeste ho(s)tels spreekt iedereen goed Engels. Als je op een briefje in het Chinees laat opschrijven waar je heen moet kan iedereen op straat je helpen en heb je alles zo gevonden. Ook op sommige delen van treinstations is alles in het Chinees, op zulke momenten laat je gewoon je treinkaart zien aan iemand en ook als ze geen Engels spreken helpen ze je meteen. Chinezen zijn zo ontzettend vriendelijk en behulpzaam, dat de taalbarrière helemaal geen probleem hoeft te zijn.

Dus ja, veel Chinezen spreken geen Engels, maar daardoor is reizen door China niet perse heel lastig. Wat je trouwens merkt in China is dat steeds meer jonge Chinezen Engels spreken. In Yangshuo bijvoorbeeld liepen heel veel kinderen rond die voor school in het Engels gesprekjes met toeristen gingen voeren. Op die manier probeerden zij hun Engels te oefenen. En het was niet één groep die dit deed, het waren er minstens vijf per dag. Er is dus best een kans dat over een paar jaar het Engels in China een heel stuk beter is.

Het slechte Engels in China zorgt trouwens ook regelmatig voor hele grappige teksten en borden. Sommige Engelse namen van winkels zijn ook vrij lachwekkend. Vooral in Fenghuang en Zhangjiajie hebben wij prachtige google translate vertalingen gezien die op zijn zachtst gezegd best bijzonder waren.

China

6. Chinezen zijn luidruchtig en doen alles wat ze willen

Chinezen, dat zijn toch altijd hele luidruchtige mensen? Ook op plekken waar nadrukkelijk gevraagd wordt om stilte zijn ze niet stil. Dit is wat ik heb ervaren in Maleisië en op vele andere plekken ter wereld. Zhangjiajie was de drukste plek qua toeristen die wij bezochten in China. Hier hoef je niet stil te zijn en de Chinezen daar zijn ook echt behoorlijk aanwezig. In zhangjiajie vonden we de Chinese toeristen dan ook heel vervelend. Elk bord wordt genegeerd en apen worden gewoon gevoerd terwijl om de drie meter een bord staat dat het niet mag. Mensen lopen zonder te kijken, dringen en duwen en lijken met zijn allen tegelijk op dezelfde plek te zijn.

Dit was ook het moment waarop wij beseften dat Chinezen de liefste en vriendelijkste mensen zijn, tenzij ze ergens als toerist zijn. Ik geef toe; dan vind ook ik ze over het algemeen behoorlijk irritant.

7. Chinezen eten alles 

Hier kan ik heel kort over zijn; dit klopt. Chinezen eten echt alles wat los en vast zit. Het is dus soms best eng om iets te bestellen van een Chinese kaart, want voor je het weet krijg je een stuk alligator op je bord. Als Chinezen kip eten, eten ze over het algemeen de hele kip, inclusief ingewanden en nagels. Ook eten ze in China vogelsoorten waarvan je het bestaan niet wist. Maar ook slangen en insecten staan op het menu. Waar ik zelf bang voor was is dat ik overal hond zou tegen komen. Veel mensen denken namelijk dat ze overal in China hond eten. Op sommige plekken wordt hond ook gezien als delicatesse, maar dit is echt lang niet overal het geval. Steeds meer mensen zien een hond als huisdier en ik heb ook gelezen dat steeds meer Chinezen tegen het eten van honden zijn. Het gebeurt, maar als toerist kun je dit vrij gemakkelijk vermijden. Ik heb geen enkele keer hond gezien op iemands bord, op het menu of bij een restaurant. Gelukkig maar!

Wat ik heel lastig vond in China was het dierenleed op straat. In Fenghuang, waar bijna geen Westerse toerisen komen, zitten heel veel dieren in een mini hokje. In een hokje van nog geen meter bij een meter zitten drie vrij grote dieren, klaar om opgegeten te worden. Sommige van deze dieren halen je bord niet levend en zijn al dood nog voor ze geslacht worden, omdat ze het zo slecht hebben. Als je bij een restaurant gaat eten kan je een dier uitkiezen om te eten en dan wordt deze midden op straat geslacht. Heel heftig om te zien, maar in China nog zo normaal.

Eten in China

8. De toiletten zijn de meest vieze toiletten ooit 

Als je in Beijing rondloopt dan ruik je een paar meter van te voren dat er een toilet aankomt. Niet omdat je een luchtverfrisser ruikt, maar omdat je gewoon een ontzettende pislucht ruikt. Beijing is een stad met ontzettend veel openbare toiletten, maar ze zijn allemaal ontzettend vies. Door de lucht durfde ik er niet naar binnen te stappen, ik werd namelijk op straat al misselijk van die geur. Toen er een keer eentje niet zo stonk ben ik uit nieuwsgierigheid zo’n openbaar toilet binnen gestapt. Op internet had ik allemaal foto’s gezien van vierkante ruimtes met wat gaten erin en dat is het. Totaal geen privacy. Ik was benieuwd of dit in het echt ook zo was, aangezien ik het mij echt niet kon voorstellen. Maar het is dus echt zo. De openbare toiletten in Beijing zijn super ranzig en zijn inderdaad 3 gaten in een vierkante ruimte. Waar ik naar binnen stapte stond in diezelfde ruimte ook nog 1 westers toilet. Bij heel veel bezienswaardigheden heb je ook openbare toiletten, niet alleen in Beijing, maar ook bijvoorbeeld bij de Longji rijstterassen. Hier heb je wel gewoon toiletten met een eigen hokje en dus je privacy. Ook op treinstations is dit zo. Bijna in elk wc gebouw vind je 1 invalide toilet, dit is een Westers toilet. Deze is meestal het schoonste, omdat Chinezen deze dus nooit gebruiken. Geen enkele wc die ik heb gezien is echt schoon, maar buiten die openbare toiletten midden op straat in Beijing zijn de toiletten mij wel meegevallen. Je hebt vaak gewoon je eigen hokje en ik heb geen een keer tegenover of naast een Chinees mijn behoeften gedaan 😉

9. Chinese kinderen dragen poepbroekjes 

Nergens ter wereld verkopen ze dit of dragen kinderen dit, maar in China wel; de poepbroekjes. Poepbroekjes zijn broeken die jonge kinderen aan krijgen. Krijgen ze bij ons een luier om hun behoefte in te doen, krijgen veel kinderen in China een broek met een gat erin. Zo kunnen kinderen lekker poepen en plassen midden op straat wanneer ze maar willen. Heel bijzonder, maar het gebeurt echt. Ik heb in 3,5 week China geen enkel kind ook daadwerkelijk op straat zien poepen en plassen, maar ik heb wel diverse jonge kinderen met deze poepbroekjes aan gezien. Het eerste deel van onze reis (in Beijing en Yangshuo) zag ik het niet. Maar in Xi’an had bijna elk kind zo’n poepbroekje aan. Ook zag ik ze regelmatig aan de waslijn hangen.   Dit waren 9 vooroordelen over China en Chinezen. Sommige vooroordelen die ik van te voren had (en vele met mij) zijn er, die zijn waar en die horen bij China. De vreemde dingen (of eigenlijk de voor ons vreemde dingen) maken China ook zo ontzettend gaaf. De cultuur is zo ontzettend fascinerend, het is zo anders. Nergens ga je zien wat je in China ziet. Het is zo’n andere wereld. China is mij meegevallen. Want door de vooroordelen die ik had over China zag ik ergens ook op tegen onze reis. Ik was bang dat het echt heftig zou worden, maar het was vooral heel bijzonder. Ja soms rochelen er mensen, maar niet zo extreem als ik had verwacht. En ja, mensen spreken nauwelijks Engels, maar wij wisten ons prima te redden. Het eten was niet ons ding en Chinese mensen als toerist vond ik ook in China niet zo leuk. Maar de mensen zijn verder zo ontzettend lief, vriendelijk en behulpzaam! Na 3,5 week was China even genoeg, maar nu wil ik terug, meer ontdekken van dit prachtige, fascinerende land. Want wat heb ik genoten van onze mooie reis en wat hebben wij veel mooie dingen mogen zien. De vooroordelen dekken trouwens nog niet alle gekke Chinese gewoonten, zo pakken Chinezen al het servies in in plastic (hoezo slecht voor het milieu?), maar moet je tegelijkertijd wel betalen voor een plastictasje in de supermarkt. Bizar he? China moet je gewoon een keer ervaren en dan zal je zien dat het uiteindelijk vooral heel fascinerend is en allemaal best mee valt! Welke vooroordelen had jij over China? 

Linda

Linda

Schrijver

Hallo! Ik ben Linda, 22 jaar en dol op reizen en schrijven. Naast leerkracht basisonderwijs ben ik degene die voornamelijk de blogs schrijft voor travellersoftheworld.nl.

Reis je met me mee?

Volg ons op

Follows
Follow