10 dingen die wij zijn kwijt geraakt op reis

by | Aug 20, 2018 | Lijstjes | 12 comments

Remco en ik hebben een talent (oké, eigenlijk vooral ik). Een talent die ik misschien liever niet had gehad, maar goed, we hebben hem nou eenmaal. Wij hebben het talent om spullen kwijt te raken op reis. In één week Tunesië raakte ik maar liefst drie dingen kwijt en in Maleisië verloren wij samen ook zo’n vijf dingen. Nu gaan we helemaal niet zo onvoorzichtig om met onze spullen, maar het gebeurt gewoon elke keer weer. Hoogtijd om eens te kijken wat de schade van de afgelopen jaren nou eigenlijk is!

1. Heel veel zonnebrillen

En met heel veel zonnebrillen bedoel ik dan ook echt heel veel zonnebrillen. Het begon allemaal zes jaar geleden in 2012, ik was met mijn ouders onderweg naar Frankrijk. We gingen voor twee weken naar de camping in de Ardèche. Mijn tas stond voor mij op de grond en ineens besloot ik op mijn tas te gaan staan. Daar hoorde ik het; kraaaakk. Mijn zonnebril brak door de midden. Ter plekke heb ik een nieuwe gekocht, maar een reeks van zonnebrillen slopen en kwijt raken is gestart.

Vlak voor Maleisië kocht ik een nieuwe zonnebril. Die uit Frankrijk vond ik niet mooi meer (en heb ik dus best lang gehad, ik voel stiekeme trots). Toen we in Kuching waren had ik mijn zonnebril op bed gelegd en vervolgens ben ik er bovenop gaan zitten. De zonnebril heeft het niet overleefd. In Kuching kocht ik een nieuwe. Na Kuching reisden wij door richting de Perhentians, waar we een snorkeltour deden. En ja hoor, wat liet ik liggen op de boot? Mijn zonnebril! Leuk feitje: Remco raakte ergens rond dit deel van de reis ook zijn zonnebril kwijt, wij hebben nooit begrepen hoe dat kon.

In China ging het goed met mijn zonnebril en ben ik hem gewoon niet kwijt geraakt (knap!). Toch kocht ik deze zomer een nieuwe zonnebril, want in mijn oude zat een kras en ik zag bijna niks meer. Deze liet ik vallen en brak door de midden (kwaliteit). Ik had speciaal voor Tunesië weer een nieuwe gekocht, waar ik na een week op ben gaan staan. Ondertussen was Remco zijn zonnebril ook nog kwijt. De zonnebril die ik daarna opnieuw gekocht had heeft Tunesië wonderbaarlijk genoeg overleefd en hopelijk kan ie ook mee op wereldreis.

Hoeveel zonnebrillen hebben wij nou eigenlijk gehad in de afgelopen jaren? De teller van Remco staat op drie (of vier, ik twijfel), die van mij op zeven..

Zo komt het dus ook gelijk dat wij op elke reisfoto van een vakantie weer met andere zonnebrillen op de foto staan, haha. Ook al lijken ze trouwens nog best op elkaar…

zonnebril op reis kwijtraken
Zonnebril op reis kwijtraken
Zonnebril op reis kwijtraken

2. Mijn vestje

Toen wij richting Tunesië gingen vond ik het in Nederland best fris, dus ik nam mijn zwarte vestje mee, die ik eigenlijk altijd wel meeneem op reis. Voor de terugweg naar Nederland leek mij dit vestje ook best handig en misschien werd het in Tunesië ook wel wat frisser in de avond. Dus daar ging ik, met mijn vest richting Tunesië om er op de dag voor vertrek achter te komen dat ik geen idee had waar mijn vest eigenlijk was. Lag ie nog in de bus van de transfer? Maar ik had hem toch in onze kamer zien liggen? Heb ik hem dan laten hangen op een stoel toen het wel een keer wat frisser was in de avond? Tja, geen idee. Ik weet het ook nog steeds niet. Maar wat ik wel weet is dat mijn vest niet mee terug gegaan is en dat ik die kan toevoegen aan het lijstje van dingen die ik ben kwijt geraakt op reis.

3. Oorbellen

Deze vind ik eigenlijk niet eens zo dom, oorbellen zijn klein en kun je bij het inpakken heel makkelijk over het hoofd zien. Hoe ik in Tunesië mijn oorbellen kwijt ben geraakt is wel weer heel typisch. Ik had mijn oorbellen in gehad voor een diner, dat vond ik leuk. De dag erna vertrokken wij weer richting Nederland. Ik weet nog dat ik tegen Remco zei: ‘Ik doe nog even mijn oorbellen in en dan kunnen we gaan.’ Vervolgens pakte ik mijn koffer en zijn we zo weg gegaan. Wat had ik niet gedaan? Juist, mijn oorbellen in gedaan. Ik hoop dat de schoonmaakster ze mooi vindt 😉

4. De accu van mijn camera

Dat ik de accu van mijn camera kwijt ben geraakt ontdekte ik gisteren. Hoe doe je dit, vraag je je vast af. Ja, dat vraag ik mij ook af. Ik heb altijd een extra accu en toen ik al mijn camera spullen overzette naar een nieuwe cameratas miste daar ineens mijn accu. In Tunesië had ik deze nog, dus ik ging eens even heel goed nadenken hoe het nou eigenlijk kan dat ik de accu van mijn kamer kwijt was. Toen wist ik het weer een beetje; ik had mijn extra accu opgeladen, maar nooit uit de oplader gehaald. Ik was geïrriteerd omdat we net te horen hadden gekregen dat onze excursie niet doorging en dacht die stomme accu ruim ik later wel op. Alleen dat heb ik nooit gedaan. Ik heb de oplader wel mee naar huis genomen, maar mijn accu zit er gewoon niet meer in. Waar hij dan wel is? Ik heb geen idee. In mijn koffer zat hij niet, dus ik denk dat hij nog in Tunesië ligt, bij mijn andere spullen die ik daar ben kwijt geraakt.

5. Mijn (compact)camera 

Naast de accu van mijn camera ben ik nog meer camera dingen verloren. Zo werd in Italië mijn camera gestolen. In Bologna stond ik op en toen ik mij omdraaide was ineens mijn spiegelreflex camera weg. Ik vond het vreselijk. Gelukkig had ik de avond ervoor nog een back-up gemaakt van de foto’s, dus die was ik niet kwijt. Ook had ik gewoon nog een compact camera bij me, waarmee ik foto’s kon maken van de bestemmingen die wij nog zouden bezoeken. Gelukkig kreeg ik bijna alles terug van de reisverzekering, hij was nog geen jaar oud namelijk.

Maar ja, mijn spiegelreflex raakte ik niet echt zelf kwijt. Mijn compactcamera echter wel. Toen wij naar Maleisië gingen had ik voor de zekerheid namelijk ook mijn compact camera meegenomen. Ik had hem gebruikt tijdens een snorkeltrip. Ik had daar foto’s gemaakt van de mooie stranden die wij tegenkwamen. Verder lag ie vooral nutteloos in mijn backpack. Toen wij van Langkawi naar Koh Lipe reisden vond iemand het nodig om mijn backpack op het dek te leggen (de rest lag allemaal veilig opgeborgen), dus mijn backpack was compleet doorweekt. In onze accommodatie op Koh Lipe heb ik mijn tas helemaal leeggehaald en alles laten drogen. Bij vertrek heb ik de kamer nog vijf keer extra gecontroleerd en er lag echt niks meer. Dat weet ik zeker. Toch kwam ik er bij thuiskomst achter dat ik mijn camera niet meer had. En tja, ik had hem voor Koh Lipe zeker weten nog gehad. Of ik heb hem over het hoofd gezien, of de schoonmaakster heeft een nieuwe compact camera. Hij was gelukkig al oud en niet zo goed meer, maar omdat ik toch wel vaak foto’s en filmpjes moest maken op mijn stage, kocht ik een nieuwe compact, die ook onderwater kan. En ik heb goed nieuws; die heb ik nog steeds!

camera kwijt raken op reis

6. Slippers

Of eigenlijk, één slipper. We gaan voor dit verhaal weer even terug naar Tunesië. Remco is zo iemand die slippers oprecht haat. Maar ja, als je veel bij het zwembad bent zijn slippers toch echt handiger dan gympen. In Maleisië had Remco voor op het strand teenslippers gekocht en die vond ie vreselijk en heeft ie natuurlijk niet meegenomen naar Tunesië. Dus wij zijn maar naar het winkeltje naast ons hotel gegaan en ja hoor, daar vond Remco slippers die hij nog best oké vond zitten (wonderbaarlijk). De hele vakantie heeft hij hierop gelopen en op mijn aanraden nam hij ze maar mee naar huis, zodat hij ze ook op wereldreis weer mee kon nemen (handig voor de douche en het strand). Hij stopte ze in de zijvakken van zijn tas. Toen we wachtten op de trein op het station Amsterdam Sloterdijk zag ik ineens dat hij nog maar 1 slipper had. Tja, daar heb je niet zoveel meer aan he!?

7. Elkaar

Ja we zijn elkaar kwijt geraakt. In alle reizen die wij gemaakt hebben is het eigenlijk nog maar een keer gebeurt en dat vind ik eigenlijk nog best meevallen. Maar goed, we zijn elkaar dus wel een keer kwijt geraakt. Moet je even drie keer raden waar wij elkaar kwijt raakten? Juist, in Tunesië. Volgens mij is dit echt de vakantie van het kwijtraken geweest, niet normaal. Maar goed, we waren in Sidi Bou Said, een super mooi stadje in Tunesië. Het is heel klein en staat vol met witte huisjes met blauwe ramen en deuren. Een beetje zoals je in Griekenland verwacht en in Tunesië tegenkomt. We hadden de hele stad wel een beetje doorgelopen toen we een zijstraatje met een trap tegenkwamen. Het was warm, dus Remco bleef boven wachten zodat ik kon kijken of het straatje de moeite waard was. Beneden riep ik dat hij wel kon komen en hij riep blijkbaar dat hij kwam, terwijl ik verstond dat hij niet kwam. Ik liep daarom verder en bekeek zelf het kleine straatje, om vervolgens weer terug te komen bij het punt waar Remco stond te wachten, dacht ik. Maar daar was Remco niet. Natuurlijk had ik geen telefoon bij me, dus ik had gelijk zoiets van shit en nu. Dus ik heb het rondje twee keer opnieuw in tegengestelde richting gelopen (en zelfs stukjes gerend), was lichtelijk in paniek en toen kwam ik ineens Remco weer tegen.

Sidi bou Said Tunesië

8. Mijn lievelings schaar 

Dit is zoiets stoms, maar echt ik denk er nog regelmatig aan terug, hoe dom ook. In groep 5 kreeg ik voor sinterklaas een pennensetje met daarbij ook een roze schaar. En echt die schaar knipte zo goed en fijn, dat ik hem jaren lang heb gebruikt. Ik nam hem ook altijd mee op reis, zo ook naar Parijs. Remco had een blaar, dus speciaal voor hem had ik mijn schaar en pleisters ook echt in mijn tas meegenomen. Toen wij naar binnen wilden bij de kerk Sainte-Chapelle werd mijn schaar afgepakt, die mocht niet mee naar binnen. Zonder pardon werd hij ze de prullenbak ingegooid. Ik heb daarna nooit meer een schaar gehad die zo fijn knipte.

9. Departure card van China 

In het vliegtuig richting China moesten wij twee kaartjes invullen. Eén kaart lever je in bij de douane bij aankomst en de andere moet je bewaren en weer inleveren bij het vertrek uit China. Die van mij had ik netjes bewaard tussen mijn paspoort en had ik dan ook nog toen wij China wilden verlaten. Waar die van Remco was? Geen idee! Was dat erg? Ja, ook dat wisten wij dus niet. Het was dus afwachten en daarom gingen wij toch maar iets eerder richting het vliegveld op de terugweg. Eenmaal aangekomen lagen er wel heel veel van die kaarten op het vliegveld die je gewoon ter plekken nog even in kon vullen. Het viel gelukkig dus mee, maar toen wij ontdekten dat ie kwijt was, vonden we dat toch pittig vervelend.

10. Het bootticket van Taman Negara 

Vanaf Taman Negara in Maleisië wilden wij verder reizen naar de Cameron Highlands. Ik was alleen ziek geworden, dus wij wilden onze reis een dag uitstellen. Remco is naar het kantoortje gegaan en dit was geen probleem, we kregen gewoon een nieuw ticket voor een dag later. Vervolgens heeft Remco het kaartje in zijn portemonnee gestopt en daarna hebben wij hem nooit meer gezien. Dus daar kwamen we, een dag later, bij de boot zonder ticket. Want ja die waren wij kwijt. Gelukkig hadden ze onze naam ergens genoteerd en stond erbij dat we al betaald hadden en konden wij zonder problemen mee. Toch maakte ik mij wel even druk en zag ik het al helemaal voor me dat we niet meer mee konden of opnieuw moesten betalen door zoiets doms.

Taman Negara bootticket Maleisië

Wat te doen bij diefstal of verlies op reis? 

Tja, zoals je ziet zijn wij best veel dingen kwijt geraakt op reis en zijn wij ook al eens bestolen. Als je iets van waarde kwijt raakt is het belangrijk dat je zo snel mogelijk aangifte doet, zodat je het kunt declareren bij je reisverzekering. Zonder deze aangifte krijg je niks terug, want iedereen kan wel zeggen dat je camera gestolen of kwijt is. Toen mijn camera gestolen werd heb ik gelijk aangifte gedaan en contact opgenomen met mijn reisverzekering. Eenmaal thuis heb ik alle aankoopbewijzen van de spullen die gestolen waren opgestuurd, samen met de aangifte. Een aantal weken later kreeg ik bijna het volledige bedrag terug, natuurlijk gaan er nog was kosten vanaf, omdat de camera al bijna een jaar oud was en dus niet meer waard is, wat hij nieuw waard was. Had ik geen aangifte gedaan? Dan had ik geen poot om op te staan en was het dag dik €700,-. Voor alle spullen die ik hierboven genoemd heb heb ik natuurlijk geen aangifte gedaan en dit heb ik dan ook allemaal niet terug gevraagd bij de verzekering. Mijn zonnebrillen kosten nooit meer dan €10,- dus dat is gewoon jammer maar helaas. Heb je een zonnebril van een paar honderd euro en raak je die kwijt? Ja dan is het een ander verhaal.

Heb je geen reisverzekering? Dan kun je wel aangifte doen, maar ga je geen geld terug krijgen. Daarom is het altijd handig om voor vertrek een reisverzekering af te sluiten. Wil je meer lezen over verzekeringen? Ik schreef er al eens een uitgebreid artikel over, die vind je hier en hier.

Ben jij al eens iets kwijt geraakt op reis? 

Linda

Linda

Schrijver

Hallo! Ik ben Linda, 23 jaar en dol op reizen en schrijven. Naast leerkracht basisonderwijs ben ik degene die voornamelijk de blogs schrijft voor travellersoftheworld.nl.

Reis je met me mee?

Volg ons op

Follows
Follow